Listopad to pestka, a skąd się wziął maj? Podchwytliwy quiz z nazw miesięcy. 12/12 dla geniuszy

Nazwa "styczeń" może pochodzić od słowa "stykać", ponieważ styka się w nim stary rok z nowym. To miesiąc przejściowy, łączący przeszłość z przyszłością. Ale to tylko jedna z teorii, bo pochodzenie nazwy nie jest jednoznaczne. "Może też pochodzić od stygnięcia, gdyż na mrozie wszystko szybko stygnie. Językoznawcy wskazują na źródłosłów w wyrazie 'tyki', ponieważ w tym miesiącu gospodarze je wytwarzali, co tłumaczyłoby używanie formy tyczeń w języku staropolskim. Jeszcze inne wyjaśnienie odnosi do słowa sieczeń oznaczającego ‘zimowy okres odpowiedni dla wyrębu drzew w lesie" - czytamy na blogu klinwords.pl.

Dawniej przymiotnik "luty" oznaczał "okrutny" lub "srogi", co doskonale oddaje charakter tego miesiąca w polskim klimacie. Luty był uważany za najzimniejszy okres w roku, kiedy mróz i śnieg dominowały w krajobrazie. Nazwa ta jest więc bezpośrednim odzwierciedleniem warunków pogodowych, które były kluczowe dla życia dawnych społeczności.

Nazwa "marzec" wywodzi się od Marsa, rzymskiego boga wojny. W starożytnym Rzymie marzec był miesiącem rozpoczynającym kampanie wojskowe, gdy kończyła się zima i możliwe były działania militarne. Mars był jednym z najważniejszych bóstw, a jego kult miał ogromne znaczenie w życiu publicznym. Dlatego nazwa miesiąca przetrwała w wielu językach europejskich, w tym w polskim.

Nazwa "kwiecień" pochodzi od słowa "kwiat", ponieważ w tym miesiącu przyroda budzi się do życia, a kwiaty zaczynają masowo rozkwitać. W kulturze dawnych społeczności był to czas symbolizujący odrodzenie i płodność. Nazwa jest więc bezpośrednio związana z obserwacją natury i jej cykliczności.

Nazwa "maj" pochodzi od imienia rzymskiej bogini Mai, która była patronką wzrostu i płodności. W starożytnym kalendarzu maj był miesiącem poświęconym jej kultowi, co miało znaczenie dla rolnictwa i życia społecznego. Bogini symbolizowała odradzającą się naturę i obfitość, co idealnie pasuje do wiosennego charakteru miesiąca. Dlatego nazwa przetrwała w wielu językach europejskich.

Nazwa "czerwiec" pochodzi od owada zwanego czerwcem, z którego dawniej pozyskiwano czerwony barwnik – karmazyn. Ten barwnik był bardzo ceniony w średniowieczu i używany do farbowania tkanin. Owady zbierano właśnie w tym okresie, co sprawiło, że miesiąc zyskał taką nazwę.

To czas, kiedy lipy są w pełnym rozkwicie, a ich kwiaty dawniej wykorzystywano m.in. do przygotowywania leczniczych naparów. W języku staropolskim miesiąc ten nazywano lipień lub lipnik, co również wskazuje na związek z lipą. Z czasem forma "lipiec" utrwaliła się jako oficjalna nazwa siódmego miesiąca roku.

Nazwa "sierpień" pochodzi od sierpa, podstawowego narzędzia używanego podczas żniw. W tym miesiącu trwały najważniejsze prace polowe, a sierp był symbolem zbiorów i pracy rolniczej. Nazwa jest więc bezpośrednio związana z cyklem agrarnym i znaczeniem rolnictwa w dawnych społecznościach.

Nazwa "wrzesień" pochodzi od wrzosów, które w tym miesiącu kwitną na polach i wrzosowiskach. Wrzosy są charakterystycznym elementem krajobrazu jesiennego i miały znaczenie w kulturze ludowej. Ich pojawienie się oznaczało koniec lata i początek jesieni.

Nazwa "październik" pochodzi od paździerzy – zdrewniałych części łodyg roślin włóknistych, takich jak len i konopie. W tym miesiącu trwało ich oddzielanie od włókien, co było ważnym etapem produkcji tkanin.

Nazwa "listopad" jest bardzo dosłowna – oznacza miesiąc, w którym liście opadają z drzew. To zjawisko było tak charakterystyczne, że stało się podstawą nazwy. W kulturze dawnych społeczności listopad symbolizował koniec cyklu wegetacyjnego i przygotowanie do zimy.

Nazwa "grudzień" pochodzi od grud – zamarzniętych brył ziemi, które pojawiają się w tym czasie. Dawniej obserwacja przyrody była podstawą nazewnictwa, a grudzień kojarzył się z mrozem i twardą ziemią.

Newsletter

Najlepsze teksty z Faktu! Bądź na bieżąco z informacjami ze świata i Polski