Zmiany wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn. Padła konkretna propozycja

• W petycji skierowanej do Sejmu autor - Robert Ołdakowski - chce zrównania wieku emerytalnego dla obu płci
• Zaproponował, aby wiek ten wyniósł 62 lata, przy czym poziom ten byłby wdrażany stopniowo w okresie przejściowym
• Jego zdaniem "ujednolicenie wieku emerytalnego do 62 lat jest rozwiązaniem sprawiedliwym społecznie, zgodnym z metodologią ZUS i europejskimi standardami"
• Petycja została skierowana do Komisji do Spraw Petycji

Autor chce zrównania wieku emerytalnego

Pod koniec września do Sejmu trafiła petycja, której autorem jest Robert Ołdakowski. W piśmie zaproponował ujednolicenie wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn. Przede wszystkim zaproponował:

• ustawowe ustalenie wspólnego wieku emerytalnego: 62 lata - wdrożenie stopniowe w okresie przejściowym (np. zmiana o 6 miesięcy rocznie od dnia wejścia w życie przepisów),
• zachowanie i doprecyzowanie katalogu wyjątków dla zawodów szczególnie szkodliwych lub ciężkich (czytelne kryteria, lista zawodów, okresy przejścia),
• wprowadzenie kompensacji za przerwy składkowe związane z opieką (np. doliczenia okresów opieki do stażu przy obliczaniu wysokości świadczenia lub bonifikaty składkowej), aby zrównoważone traktować osoby z długimi przerwami w aktywności zawodowej,
• mechanizm monitoringu i raportowania: Minister właściwy do spraw rodziny i gospodarki przedkłada Parlamentowi raporty co 2 lata, oceniające wpływ zmiany na finanse publiczne, rynek pracy i sytuację osób starszych. 

Autor pisma uzasadnił ten mechanizm powołując się na oficjalne tablice średniego dalszego trwania życia opublikowanej przez GUS. Jak podał, wartość oczekiwanego dalszego trwania życia dla osób w wieku 62 lat wynosi ok. 20,6 lat, natomiast osoby w wieku 60 lat mogą spodziewać się  ok. 22,2 lat, a osoby w wieku 65 lat - 18,4 lat. Różnica w przewidywanej długości pobierania świadczeń przy obecnym stanie prawym to statystycznie około 3,8 roku.

Długa lista pozytywnych zmian

Autor przytoczył także listę argumentów za proponowanym rozwiązaniem:

• równość traktowania — jednakowe prawa i obowiązki wobec państwa (równe kryteria wieku),
• kobiety co do zasady będą miały wyższą emeryturę niż obecnie ze względu na dłuższą pracę,
• sprawiedliwość czasowa — przy obecnym 60/65 kobiety statystycznie pobierają świadczenie dłużej; ujednolicenie zmniejsza tę asymetrię,
• metodologia ZUS — ZUS używa tablicy łącznej do wyliczeń, stąd różne progi są tym bardziej trudne do uzasadnienia metodologicznie w zakresie wysokości wyliczanej składki dla mężczyzn i kobiet na podstawie zgromadzonego kapitału i lat pracy,
• zrównoważone mechanizmy kompensacyjne — zmiany mogą i powinny iść równolegle z mechanizmami liczącymi okresy opieki i ochroną grup zawodowych,
• prosta administracja — jeden wiek = mniej wyjątków, prostsze przepisy i komunikacja.

Jednocześnie autor przypomniał, że Polska należy do nielicznych krajów w UE utrzymujących różne progi, ponieważ w większości państw UE obowiązuje jeden wiek emerytalny (np. Niemcy 65–67, Czechy 65, Szwecja 65+). W rekomendacjach legislacyjnych petytor wskazał, że należy uwzględnić okres przejściowy: podwyższanie/obniżanie wieku o 6 miesięcy rocznie.

Przypomniał także o mechanizmach kompensacyjnych, czyli uznania okresów opieki nad dziećmi/osobami zależnymi za składkowe, natomiast wyjątki dotyczyłyby zawodów szczególnie ciężkich lub szkodliwych.

Ujednolicenie wieku emerytalnego do 62 lat jest rozwiązaniem sprawiedliwym społecznie, zgodnym z metodologią ZUS i europejskimi standardami, a jednocześnie finansowo umiarkowanym w środku przedziału obecnie obowiązującego, z uwzględnieniem przeciętnego rzeczywistego trwania życia poszczególnych płci w Polsce – skonkludował autor pisma.

Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin.