Wydatki na makijaż i fryzjera nie są ponoszone w celu uzyskania przychodów, a wygląd świadczy o kulturze, stwierdził Dyrektor KIS

Rodzaje wydatków, które przedsiębiorca ponosi w celu uzyskania przychodów są uzależnione m.in. od tego, jaki jest charakter prowadzonej przez niego działalności. Jak wynika z art. 22 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Definicja kosztów zawarta w tej regulacji ma dość ogólny charakter, co pozwala na stosowanie jej bez względu na profil i charakter prowadzonej działalności, a jednocześnie sprawia, że ten sam wydatek u jednego podatnika może mieć charakter kosztu uzyskania przychodu, a u drugiego nie. Aby ocenić swoją sytuację każdy przedsiębiorca powinien więc w pierwszej kolejności zweryfikować, czy rodzaj wydatku, który poniósł nie został zamieszczony w katalogu negatywnym kosztów uzyskania przychodów, a następnie zweryfikować to, czy został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a także, czy podatnik będzie w stanie to wykazać.

Wydatkami, których rozliczanie sprawia podatnikom szczególnie dużo problemów są wydatki znajdujące się na pograniczu wydatków osobistych i związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W przypadku osób fizycznych prowadzących działalność jednoosobową często trudno przeprowadzić między nimi wyraźną granicę. W tym kontekście często mów się np. o wydatkach na zakup okularów, w przypadku których często używanym argumentem jest to, że pracownicy pracujący przy monitorach ekranowych mają prawo do refundacji ich zakupu przez pracodawcę. Niestety w przypadku przedsiębiorców organy podatkowe traktują tego rodzaju koszty jako niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. O jakich kosztach warto jeszcze powiedzieć w tym kontekście?

W związku z tym, że prowadzone przez podatniczkę nagrania i zajęcia edukacyjne mają charakter komercyjny i są dla niej źródłem przychodów, uważa ona, że ponoszone przez nią wydatki na profesjonalny makijaż, stylizację fryzury, stylizację i przedłużanie rzęs, pielęgnację i stylizację paznokci, a także zakup i utrzymanie ubrań, kostiumów i strojów wykorzystywanych podczas koncertów, nagrań wideo, prowadzenia zajęć edukacyjnych i wydarzeń promujących działalność, stanowią koszty uzyskania przychodów. Wydatki te są ponoszone wyłącznie w związku z wykonywaniem działalności i przygotowaniem do nagrań, koncertów, wystąpień publicznych oraz zajęć edukacyjnych i w ocenie podatniczki nie mają charakteru prywatnego i nie służą jej osobistym potrzebom.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał takie podejście za nieprawidłowe. Jak wskazał w wydanej interpretacji, zwrot „w celu”, którego ustawodawca użył w regulacji definiującej koszty uzyskania przychodów oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że poniesienie go ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Przy kwalifikowaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek wymaga nie tylko oceny pod kątem tego, czy jego poniesienie miało związek z konkretnymi przychodami, ale także z punktu widzenia racjonalności określonego działania dla osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła.

Jak wskazał organ w uzasadnieniu wydanej interpretacji, o tym co jest celowe i potrzebne w ramach prowadzonej działalności, decyduje podmiot, który ją prowadzi, a nie organ podatkowy. Jednak na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Odnosząc się do wydatków wskazanych przez podatniczkę we wniosku organ ocenił, że zarówno wydatki na profesjonalny makijaż, stylizację fryzury, stylizację i przedłużanie rzęs, jak i pielęgnację i stylizację paznokci to co do zasady mają one charakter wydatków związanych z funkcjonowaniem osoby w życiu społecznym. Ocenił, że Niezależnie bowiem od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, każda osoba może nabywać dostosowane do własnych wymagań usługi np. kosmetyczki, fryzjera itp. Podobnie jest w odniesieniu do ubrań i kostiumów wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej. Z tej też przyczyny zakup tych usług/rzeczy stanowi co do zasady spełnienie zwykłych, normalnych potrzeb danej osoby fizycznej. Mają one charakter wydatków osobistych związanych z poprawą wizerunku i w konsekwencji nie można ich uznać za ściśle związane z działalnością gospodarczą.

art. 22, art. 23 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2025 r. poz. 163)