To nie oszczędności budżetowe. To przez przepisy lekarze WZON niepełnosprawnym odbierają pkt 7 w orzeczeniu o niepełnosprawności

Przepisy ustaw i rozporządzeń zdefiniowany, że świadczenie pielęgnacyjne otrzyma np. opiekun dziecka chorego na autyzm, jeżeli mamy: "całkowitą zależność dziecka od otoczenia, polegającą na pielęgnacji w zakresie higieny osobistej i karmienia lub w wykonywaniu czynności samoobsługowych, prowadzeniu gospodarstwa domowego oraz ułatwiania kontaktów ze środowiskiem". Dlatego lekarze WZON pytają niepełnosprawne dzieci:

1) Czy umiesz się ubrać?

2) Czy umiesz się sam umyć?

3) Czy radzisz sobie w szkole.

To nie ma wiele wspólnego z diagnozowaniem niepełnosprawności przez lekarza (przypomina to raczej rodzaj testu sprawnościowego). Takie pytania mógłby zadawać pracownik socjalny MOPS. To, że pytania zadaje lekarz to kwestia formalna. Te pytania wynikają z podanych na końcu artykułu podstaw prawnych i definicji pojęcia "konieczność opieki"

Dalszy ciąg materiału pod wideo

Dziecko musi być według przepisów całkowicie zależne pod kątem tych czynności od dorosłych. Tylko wtedy jest uzasadnienie dla przyznania jego rodzicom świadczenia pielęgnacyjnego. Po odpowiedzeniu przez niepełnosprawne dziecko, że umie się ubrać i umyć lekarz jest zobowiązany przez przepisy odmówić przyznania pkt 7 (a więc świadczenia pielęgnacyjnego).

Przepisy nic nie mają wspólnego z niepełnosprawnością

Bo dziecko może się samodzielnie ubierać, umyć, iść do szkoły, a jednocześnie wymagać stałej opieki uzasadniającej przyznanie opiekunom świadczenia pielęgnacyjnego. Autyzm to trudność z interakcjach społecznych, a nie ograniczeniu w poruszaniu się.

Dlatego osoby niepełnosprawne są wciąż zaskoczone utratą pkt 7 w orzeczeniu o niepełnosprawności (stopień znaczny). Punkt ten to tzw. wskazania. Samo orzeczenie o niepełnosprawności bez pkt 7 i pkt 8 nie da np. świadczenia pielęgnacyjnego. Musi być combo: 1) orzeczenie o niepełnosprawności + pkt 7 + pkt 8. Ostatnio coraz częściej nie ma combo. Osoby niepełnosprawne posądzają lekarzy orzeczników w PZON (albo WZON) o złośliwe orzekanie (pozbawianie pkt 7) w celu oszczędności budżetowych na świadczeniach. Presję na oszczędności niewątpliwie widać wokół, ale pretensje osoby niepełnosprawne powinny kierować do polityków.

Dlaczego najpierw jest pkt 7 i 8, a potem zabiera WZON pkt 7?

Wynika to z tego, że przy pierwszym orzeczeniu o niepełnosprawności dziecko jest często za małe, aby rozpoznać, czy umie się umyć i ubrać. Niewykonywanie tych czynności może wynikać po prostu z tego, że jest to za małe dziecko na taką samodzielność. Natomiast przedłużane orzeczenie o niepełnosprawności otrzymuje dziecko chodzące do szkoły podstawowej i wykonujące czynności wobec siebie.

Podstawy prawne wyjaśniające decyzje WZON o odebraniu pkt 7 niepełnosprawnym

Tak stanowi art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych link do ustawy

Dodatkowo lekarze WZON stosują

Rozdział 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności

Standardy w zakresie kwalifikowania oraz postępowania dotyczącego orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności oraz oznaczenie symboli przyczyn niepełnosprawności

DEFINICJA nr 1

Konieczność sprawowania opieki – oznacza całkowitą zależność osoby od otoczenia, polegającą na pielęgnacji w zakresie higieny osobistej i karmienia lub w wykonywaniu czynności samoobsługowych, prowadzeniu gospodarstwa domowego oraz ułatwiania kontaktów ze środowiskiem;

DEFINICJA nr 2

Konieczność udzielania pomocy, w tym również w pełnieniu ról społecznych – oznacza zależność osoby od otoczenia, polegającą na udzieleniu wsparcia w czynnościach samoobsługowych, w prowadzeniu gospodarstwa domowego, współdziałania w procesie leczenia, rehabilitacji, edukacji oraz w pełnieniu ról społecznych właściwych dla każdego człowieka, zależnych od wieku, płci, czynników społecznych i kulturowych.