Być światłem

Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi. Iz 49

Bóg najpierw obficie obdarza, a dopiero potem zaprasza człowieka do podjęcia drogi wiary. Świętość nie jawi się jako ciężar, lecz jako owoc otrzymanej łaski. Człowiek nie został powołany, by zabiegać o własną chwałę, ale do tego, by swoim życiem objawiać chwałę Bożą. Święty Paweł przypomina, że droga ta nie jest przeznaczona jedynie dla wybranych. Każdy ochrzczony zaproszony jest do świętości.

Jan Chrzciciel powołany do bycia prorokiem, nie szukał własnej wielkości, lecz prowadził innych do Jezusa, wskazywał na Niego. Jego świadectwo rodziło się z osobistego doświadczenia, widział Ducha zstępującego na Chrystusa i rozpoznał w Nim Syna Bożego.  Podobnie i my powinniśmy pozwolić Bogu działać przez nasze życie. Nie szukać własnej chwały, ale stawać się światłem dla innych i wskazywać drogę do Baranka Bożego.