Uśmiechała się na ekranie, cierpiała w życiu. Maria Schell zapłaciła wysoką cenę za sławę

Urodziła się 15 stycznia 1926 r. w Wiedniu. Była najstarszym (z czworga) dzieckiem szwajcarskiego dramaturga i poety Ferdinanda Schella i austriackiej aktorki Margarethe Noé von Nordberg. Jej rodzeństwo (bracia Carl i Maximilian, siostra Immaculata "Immy") również poszło w ślady matki i zostało aktorami. W 1938 r. rodzina Schellów przeniosła się do Szwajcarii, uciekając przed hitlerowskim nazizmem. Maria rozpoczęła naukę w szkole handlowej. Miała 16 lat, gdy zagrała swoją pierwszą filmową rolę (w szwajcarskim dramacie "Steibruch"). Debiut był na tyle udany, że Maria Schell rzuciła szkołę handlową i zapisała się na kurs aktorski.

Na początku lat 50. XX w. Maria Schell stała się jedną z ulubionych aktorek w krajach niemieckojęzycznych. W tym czasie przeżyła też pierwszy poważny zawód miłosny. Jej związek z aktorem Dieterem Borsche zakończył się rozstaniem. Po latach wyznała: "Ta miłość przysporzyła nam obojgu wiele bólu".

W kwietniu 1957 r. Maria Schell poślubiła niemieckiego aktora, reżysera i producenta Horsta Hächlera. Poznała go cztery lata wcześniej na planie filmu "Ostatni most", w którym ona grała główną rolę, a on był asystentem reżysera. W 1962 r. na świat przyszedł ich syn Oliver.

W drugiej połowie lat 50. o Marię Schell upomniało się o Hollywood. Swoją krótką amerykańską karierę aktorka zawdzięczała przede wszystkim Yulowi Brynnerowi, któremu wpadła w oko w jednym z hollywoodzkich hoteli, gdzie przebywała przy okazji ceremonii rozdania Oscarów (była nominowana za film "Gervaise" z 1956 r.). Gdy reżyser Richard Brooks kompletował obsadę do filmu "Bracia Karamazow" (1958), w którym Brynner miał zagrać główną rolę, aktor polecił mu Marię do roli Gruszeńki. Wkrótce posypały się propozycje. W 1959 r. Schell zagrała u boku Gary'ego Coopera w "Drzewie powieszonych", rok później partnerowała Glennowi Fordowi w westernie "Cimarron".

W 1964 r. Maria Schell poznała austriackiego reżysera Veita Relina. Ich romans stał się pożywką dla plotkarskich mediów. W 1965 r. aktorka rozwiodła się z Hächlerem. Spodziewała się już wtedy dziecka Relina. W czerwcu 1966 r. urodziła się córkę Marie Theres (to ona zagrała Ligię w miniserialu "Quo vadis?" z 1985 r.). Małżeństwo z Relinem trwało 22 lata, ale nie należało do najszczęśliwszych. Ich nazwiska często trafiały do rubryk skandali towarzyskich. Rozwiedli się w 1988 r.

Pod koniec lat 70. Maria Schell przyznała się do romansu z Glennem Fordem (na zdj.), gdy oboje pracowali na planie westernu "Cimmaron". W 1981 r. podarowała byłemu kochankowi szczeniaka jamnika, któremu gwiazdor nadał imię Bismarck. Pies stał się jego ulubieńcem i źródłem pocieszenia, gdy Ford był chory i przykuty do łóżka. Po śmierci Bismarcka aktor kazał go skremować. Zażyczył sobie, aby prochy psa zostały pochowane razem z nim — co rzeczywiście nastąpiło, gdy Ford zmarł w 2006 r.

W latach 80. XX w. Maria Schell popadła w kłopoty finansowe. Niepowodzenia zawodowe, problemy ekonomiczne i rozpad drugiego małżeństwa przyczyniły się do silnej depresji aktorki. W 1991 r. próbowała popełnić samobójstwo, zażywając dużą dawkę środków nasennych. Lekarzom udało się ją uratować. W 1992 r. Marię Schell dosięgnął kolejny cios: zmarła (na zapalenie płuc) jej młodsza siostra Immy. Aktorka przeżyła załamanie nerwowe. Nigdy nie wróciła do pełni zdrowia. Przeszła kilka udarów mózgu i, jak to określił jej brat Maximilian, zaczęła żyć "we własnym świecie". Po występie we francuskim filmie "Pasja doktora Bergha" (1996 r.) wycofała się całkowicie z życia publicznego. Mieszkała samotnie w odziedziczonym po rodzicach domu w miejscowości Preitenegg w austriackiej Karyntii.

Przed Świętami Wielkanocnymi 2005 r. Maria Schell trafiła do szpitala. Miała trudności z oddychaniem. Zdiagnozowano zapalenie płuc. 26 kwietnia media doniosły o śmierci aktorki. Maria Schell zmarła spokojnie we śnie w swoim domu w Preitenegg. Po jej śmierci brat Maximilian (na zdj. z Marią i Carlem Schellem) wydał oświadczenie, w którym stwierdził m.in.: "Pod koniec życia cierpiała w milczeniu i nigdy nie słyszałem, by się skarżyła. Podziwiam ją za to. Jej śmierć mogła być dla niej wybawieniem. Ale nie dla mnie. Jest niezastąpiona".

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. W serwisie Plejada.pl każdego dnia piszemy o najważniejszych wydarzeniach show-biznesowych. Bądź na bieżąco i obserwuj Plejadę w Wiadomościach Google. Odwiedź nas także na Facebooku , Instagramie, YouTubie i TikToku.

Chcesz podzielić się ciekawym newsem lub zaproponować temat? Skontaktuj się z nami, pisząc maila na adres: plejada@redakcjaonet.pl