Trump ogłasza 25-proc. cła za „interesy z Iranem”. Nie ma listy państw, ale skutek jest natychmiastowy

Tło polityczne: protesty w Iranie i presja na reżim

Ogłoszenie nastąpiło na tle antyrządowych protestów w Iranie, które są brutalnie tłumione przez aparat bezpieczeństwa. W ostatnich tygodniach Waszyngton sygnalizował gotowość do zaostrzenia kursu wobec władz w Teheranie, łącząc presję ekonomiczną z komunikatami o możliwych działaniach siłowych. Jednocześnie administracja podkreśla, że nie rezygnuje z kanałów dyplomatycznych, co ma znaczenie dla interpretacji samej zapowiedzi ceł – jako instrumentu nacisku, a nie automatycznego wstępu do eskalacji militarnej.

Biały Dom: dyplomacja na pierwszym miejscu, „wszystkie opcje na stole”

Tajne kontakty z Teheranem – rozmowy przez wysłannika USA

Leavitt potwierdziła również, że w miniony weekend przedstawiciele reżimu w Teheranie nawiązali kontakt z wysłannikiem Trumpa Stevem Witkoffem w celu podjęcia rozmów. Rzeczniczka nie ujawniła treści kontaktów, zaznaczając jednocześnie rozbieżność między komunikacją prywatną a publiczną władz Iranu. – Myślę, że prezydent jest zainteresowany zgłębieniem tych komunikatów – dodała. W praktyce oznacza to utrzymanie kanałów roboczych, nawet przy równoczesnym zaostrzaniu narracji i zapowiedzi sankcyjnych.

Kto handluje z Iranem? Dane Banku Światowego i potencjalni adresaci ceł

Choć administracja nie wskazała państw objętych decyzją, dostępne dane handlowe pozwalają oszacować, kogo nowa polityka może dotknąć pośrednio. Według Banku Światowego największym partnerem handlowym Iranu są Chiny, odpowiadające za ponad jedną czwartą całej wymiany handlowej tego kraju. Do istotnych partnerów należą także Turcja, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Indie oraz Pakistan. Ważnym sojusznikiem Iranu pozostaje również Rosja. To właśnie relacje tych państw z rynkiem amerykańskim mogą stać się kluczowe przy ocenie realnych skutków zapowiedzi ceł.

Niejasne reguły, realne konsekwencje

Brak szczegółów wykonawczych rodzi pytania o zakres transakcji objętych 25-procentową stawką, możliwe wyłączenia sektorowe oraz tryb weryfikacji. Dla firm działających globalnie oznacza to wzrost niepewności regulacyjnej i ryzyko kosztów pośrednich. Jednocześnie sygnał wysłany do Teheranu jest czytelny: presja gospodarcza ma towarzyszyć – a nie zastępować – dyplomację, której efekty administracja USA wciąż ocenia w ciszy gabinetów.

Michał Kaźmierczak Dziennikarz, wydawca, autor publikacji i raportów branżowych. Współpracował z Wirtualną Polską, Wprost, Zieloną Interią. Specjalista w zakresie Zielonej Transformacji.

Dalszy ciąg materiału pod wideo