Tęskniliście?

Wiele się zmieniło w życiu Dory Wilk, odkąd rozstaliśmy się z nią na ostatniej stronie „Na wojnie nie ma niewinnych”. Co prawda, mieliśmy okazję podejrzeć, co u niej, w opowiadaniach, które powstały podczas tej jedenastoletniej przerwy. Jednak trzeba uczciwie przyznać, że to nie to samo, co kilkusetstronicowa powieść. Oczywiście nie może być za spokojnie i pluszowo, więc szybko zostaje wciągnięta w niebezpieczną kabałę.

Autorka nie ograniczyła się tylko do głównego wątku, tu dostajemy kilka nici fabularnych – niektóre rozwiązują się samoistnie, inne prowadzą do spektakularnego finału.

W „Wilku z lasu” jak w pryzmacie zbierają się postacie z całej heksalogii. I za to należą się autorce wielkie podziękowania, ponieważ w naturalny, nienachalny sposób przypomniała wydarzenia, które mieliśmy już szansę zapomnieć. Doceniam, że nie trzeba znać opowiadań ani pozostałych cykli z Thornversu, żeby gładko wejść w najnowszą powieść i świetnie się bawić. To jak spotkanie ze starymi przyjaciółmi – nie widzieliśmy się dekadę, ale czujemy, jakby tej rozłąki nigdy nie było.

Tę książkę czyta się praktycznie jednym tchem. Z jednej strony akcja jest wciągająca, co chwilę coś się dzieje i nie sposób się nudzić. Z drugiej strony styl Jadowskiej świetnie prowadzi – wszystko jest na swoim miejscu, nie ma potknięć językowych czy zgrzytów fabularnych. Ten sposób pisania nie przeszkadza w lekturze i daje poczucie uczestniczenia w świecie przedstawionym.

Tym, co może nowych czytelników zniechęcić, jest swego rodzaju jednowymiarowość bohaterów. Jak w baśniach, postacie wyraźnie dzielą się na pozytywne i negatywne. I ten ich dualizm został uwypuklony: czarne charaktery są złe do szpiku kości, okrutne i niereformowalne, natomiast bohaterowie pozytywni są na wskroś idealni, nawet ich nieliczne błędy wynikają z dobrych intencji. Taki zabieg literacki trzeba po prostu lubić i przyjąć z dobrodziejstwem inwentarza. Jeśli potrzebujecie książki ze skomplikowanymi psychologicznie postaciami, szukajcie dalej. „Wilk z lasu” to bajka dla dorosłych – z walką dobra ze złem oraz wyraźnym przesłaniem dydaktycznym.

Ewa Jemioł