Ten rak może wyglądać jak zwykłe przeziębienie. Jak go rozpoznać?

• Sklasyfikowano już 70 rodzajów chłoniaków. Są one w pełni uleczalne
• Objawy tej choroby przypominają przeziębienie. Pojawiają się męczący kaszel, gorączka i zmęczenie, ale też nudności, bóle kości oraz pocenie nocne
• Objawy mogą utrzymywać się lub nawracać nawet przez kilka tygodni — wtedy konieczna jest wizyta u lekarza
• Więcej takich historii znajdziesz na stronie głównej Onetu
• Dużo czytania, a mało czasu? Sprawdź skrót artykułu

SPIS TREŚCI

1. Chłoniak — czym jest?
2. Chłoniaki — przyczyny powstawania
3. Chłoniaki — objawy
4. Chłoniaki — leczenie i rokowania

Chłoniak — czym jest?

Chłoniaki to nowotwory układu limfatycznego lub krwionośnego. Przypadki zachorowań mogą dotyczyć węzłów chłonnych, szpiku kostnego, wątroby, śledziony, grasicy, błony śluzowej układu pokarmowego oraz naczyń transportujących limfę. Do tej pory sklasyfikowanych zostało 70 rodzajów chłoniaków. Nowotwory te są jednak w pełni uleczalne i nie zagrażają życiu.

Chłoniaki dzielą się na dwa rodzaje:

• ziarnicę złośliwą, tzw. chłoniaki Hodgkina, występujące głównie u osób młodych, między 20. a 40. oraz po 50. roku życia;
• chłoniaki nieziarnicze, na które chorują głównie osoby starsze;

Według danych DKMS co roku w Polsce chłoniaka nieziarniczego diagnozuje się u kilkunastu osób na 100 tys. obywateli. Znajdują się na szóstym miejscu wśród nowotworów złośliwych, jeśli chodzi o zachorowalność i śmiertelność spowodowaną chorobami nowotworowymi. Chłoniak Hodgkina stanowi około 0,5 proc. wszystkich nowotworów złośliwych z zachorowalnością na poziomie 2-3 osób na 100 tys. na rok.

Dzieli się je również ze względu na szybkość postępu choroby:

• chłoniaki powolne — rozpoznawane głównie u osób starszych, objawiają się powiększeniem węzłów chłonnych i naciekaniem zmian na szpik kostny
• chłoniaki agresywne — w tej grupie ujęto większość chłoniaków atakujących m.in. limfocyty T. W tym przypadku nieleczeni pacjenci przeżywają do kilkunastu miesięcy;
• chłoniaki bardzo agresywne, np. chłoniak Burkitta.

Chłoniaki — przyczyny powstawania

Nie są znane dokładne przyczyny występowania chłoniaków. Można za to wskazać czynniki, które zwiększają ryzyko jego wystąpienia. Zalicza się do nich:

• mniejsza odporność — spowodowana słabszą kondycją układu immunologicznego, ale też zakażeniami HIV, AIDS lub z powodu przyjmowania leków po przeszczepie;
• choroby autoimmunologiczne, np. reumatoidalne zapalenie stawów, celiakia;
• infekcje wirusowe;
• przebyta chemioterapia, radioterapia, przeszczepy i transfuzje;
• ekspozycja na środki chemiczne, np. pestycydy, nawozy, rozpuszczalniki farb, azbest;
• promieniowanie jonizujące;
• znacząca otyłość;
• predyspozycje genetyczne.

Czynnikami zwiększającymi ryzyko są też wiek i płeć. Na chłoniaki chorują częściej osoby powyżej 60. roku życia. Zachorowalność na różne typy chłoniaków różni się też w przypadku kobiet i mężczyzn.

Przeczytaj też:

• Mówi się, że to "nowotwór młodych mężczyzn". Cztery wczesne objawy raka jądra

Chłoniaki — objawy

Do najczęstszych objawów chłoniaka należą powiększone węzły chłonne. Zmiany mogą występować miejscowo lub na całym ciele. Inne objawy, które mogą wskazywać na obecność choroby to:

• często występujące stany podgorączkowe lub gorączka;
• nawracające infekcje górnych dróg oddechowych;
• kaszel;
• duszności i problemy z oddychaniem;
• bóle brzucha, biegunka lub zaparcia;
• mdłości, wymioty;
• osłabienie organizmu;
• zmęczenie;
• pocenie nocne;
• spadek wagi, mimo braku zmian w diecie i aktywności fizycznej;
• powiększenie wątroby i śledziony;
• bóle kości.

Mogą wystąpić również objawy na skórze: żółtaczka (jeśli zmiany dotknęły wątroby) lub wysypka czy świąd niewiadomego pochodzenia.

Część objawów rozwijającego się chłoniaka przypomina przeziębienie lub grypę, kiedy również dochodzi do powiększenia węzłów chłonnych. Powody do niepokoju mogą pojawić się, gdy:

• gorączka utrzymuje się dłużej lub nawraca kilka razy w ciągu doby;
• pojawia się suchy i duszący kaszel, który nie zmienia się w kaszel mokry;
• na skórze pojawiają się zmiany i grudki podskórne;
• występują siniaki i krwawienia, obrzęki kończyn czy wodobrzusze;

Jeżeli taki stan zdrowia utrzymuje się przez dłużej niż 2-3 tygodnie, koniecznie należy udać się do lekarza.

Chłoniaki — leczenie i rokowania

Podstawową metodą leczenia chłoniaków jest chemioterapia z zastosowaniem kilku leków, chociaż sposób leczenia zależy od typu chłoniaka.

Wciąż nie opracowano w pełni satysfakcjonującej metody leczenia chłoniaków nieziarniczych, ale stosuje się zarówno przeszczep szpiku, jak i leczenie kombinacjami leków. Możliwe jest wprowadzenie choroby w stan remisji, ale będzie ona nawracać.

W przypadku ziarnicy złośliwej najlepszym rozwiązaniem jest agresywna chemioterapia i radioterapia, które zmieniają przebieg choroby i poprawiają rokowania. Obecnie nawet 90 proc. chorych na ziarnicę złośliwą wraca do zdrowia.

Po wykryciu chłoniaka powolnego, wykrytego we wczesnym stadium, zmiana jest obserwowana do momentu wystąpienia wspomnianych wyżej objawów. Wtedy rozpoczyna się leczenie aż do remisji, a nawet dłużej, by utrzymać efekty leczenia.