Co wiesz o życiu codziennym w PRL? Quiz z rzeczy, o których nie przeczytasz w podręcznikach

"Spod lady" to towar, którego oficjalnie "nie było", ale sprzedawca odkładał go dla swoich – znajomych, "stałych klientów", czasem za łapówkę. Wyciągało się go dosłownie spod lady.

Pewex (Przedsiębiorstwo Eksportu Wewnętrznego) to sieć sklepów, gdzie płaciło się dolarami lub bonami i można było kupić zachodnią chemię, alkohole, słodycze, dżinsy itp.

Kartki były formą reglamentacji – bez nich nie można było kupić np. mięsa, cukru, masła, alkoholu. Nie były zniżką, tylko "przepustką" do zakupu.

"Maluch" był marzeniem wielu rodzin – trzeba było mieć talon, oszczędności i cierpliwość. Auto oznaczało status i niezależność.

"Cinkciarze" (od „change money”) stali np. pod hotelami czy Pewexami i nielegalnie wymieniali waluty – głównie dolary i marki.

Saturator – wózek z wodą sodową plus syrop. Piło się ze szklanek wielorazowych (płukanych w wodzie między klientami), często na ulicy lub przy ruchliwych punktach miasta.

Meblościanka – wielki zestaw szafek, barku, półek pod kryształy i bibeloty – była symbolem "urządzonego" mieszkania.

FWP organizował tanie wyjazdy dla pracowników – ośrodki nad morzem, w górach, nad jeziorami. To była jedna z głównych form urlopu w PRL.

"Rzucili" znaczyło: nagle "przyjechało", pojawiło się coś, czego zwykle nie było. Kolejki ustawiały się natychmiast.

Talon był dokumentem uprawniającym do zakupu samochodu – bez niego nawet z pieniędzmi było ciężko. Potem i tak często czekało się w kolejce, ale talon był "przepustką".

Newsletter

Najlepsze teksty z Faktu! Bądź na bieżąco z informacjami ze świata i Polski